Umowa darowizny rzeczy z poleceniem

Darczyńca dokonuje darowizny rzeczy na rzecz obdarowanego i jednocześnie wydaje polecenie dla obdarowanego wykonania oznaczonych w umowie czynności (art.888, 893 kc).

Przedmiotem darowizny są rzeczy oznaczone, co do tożsamości, czyli konkretne rzeczy, a nie dowolne o oznaczonej wartości (155§1 kc). Rzecz oznaczona, co do tożsamości, to ta konkretna rzecz. Ten samochód, ta pralka, to radio.

Darczyńca dokonując darowizny nakłada na obdarowywanego obowiązek określonego działania (Art. 893, 894, 895 kc). Polecenie darczyńcy dotyczy określonego działania lub zaniechania. Darczyńca po wykonaniu darowizny może żądać wykonania polecenia, a po jego śmierci spadkobiercy. Obdarowany może uniknąć wykonania polecenia zwracając przedmiot darowizny darczyńcy, a po jego śmierci spadkobiercom.

Z zawarciem umowy związane jest wydanie rzeczy będące przedmiotem darowizny. Tym samym świadczenie darowizny zostaje spełnione i nie jest wymagana forma aktu notarialnego.

Darowizna podlega opodatkowaniu według zasad określonych w ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Darczyńca i obdarowany należą do określonej grupy podatkowej. W przykładzie do I grupy. (Dz. U. 2004 nr 142, poz. 1514 z póź. zm.).

Umowa sporządzona w formie przykładu. Wymaga dostosowania do konkretnej sytuacji.