Tym samym ani ciotka, ani rodzice, wujkowie lub znajomi nie są uprawnieni do wniesienia skargi, a jeśli nawet zdecydują się wnieść taką skargę, to zostanie ona odrzucona.

Odrzucenie skargi wynika wprost z przepisów prawa kanonicznego regulujących legitymację procesową.

O ile małżonkowie zwykli wnosić skargi powodowe o stwierdzenie nieważności małżeństwa, o tyle bardzo rzadko zdarza się inicjatywa rzecznika sprawiedliwości, który powinien działać z uwagi na powstanie poważnego zgorszenia w miejscu stałego lub tymczasowego zamieszkania małżonków. Takim poważnym zagrożeniem jest życie małżonków w konkubinacie jak określa prawo kościelne małżeństwo cywilne, zawarte po rozwiązaniu poprzedniego małżeństwa rozwodem cywilnym. Wspólne pożycie małżonków cywilnych jest uważane za niegodziwe, które pociąga za sobą brak możliwości uzyskania rozgrzeszenia z uwagi na brak możliwości poprawy.

Działanie rzecznika sprawiedliwości niesłusznie jest uważane za działanie nadzwyczajne i takie, którego niezwykło się stosować.

Kan. 1674 Kpk, Art. 92 Dc

„Do zaskarżenia małżeństwa są zdolni"

1^o małżonkowie, zarówno katoliccy jak i nie katoliccy (por. kan. 1674, n. 1; 1476; art. 3§3);

2^o rzecznik sprawiedliwości, kiedy nieważność małżeństwa została już rozgłoszona i małżeństwo nie może być uwapnione lub nie jest to wskazane (por. kan. 1674§2)."