Ustalenie stałego miejsca zamieszkania w prawie kanonicznym jest zbliżone do miejsca stałego zamieszkania rozumianego w myśl art. 25 Kodeksu cywilnego.

Kan. 102.

„§ 1. Zamieszkanie stałe nabywa się takim przebywaniem na terytorium jakiejś parafii lub przynajmniej diecezji, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam na stałe, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo trwało przez pełnych pięć lat.

§ 2. Tymczasowe zamieszkanie nabywa się przez takie przebywanie na terenie jakiejś parafii lub przynajmniej diecezji, które albo jest połączone z zamiarem pozostania tam przynajmniej przez trzy miesiące, jeśli nic stamtąd nie odwoła, albo przedłużyło się rzeczywiście do trzech miesięcy.

§ 3. Stałe lub tymczasowe zamieszkanie na terenie parafii nazywa się parafialnym; na terenie diecezji - chociażby nie w parafii - diecezjalnym.„

Kan. 104.

„Małżonkowie winni mieć wspólne stałe lub tymczasowe zamieszkanie. Z racji prawnej separacji albo innej słusznej przyczyny, każdy z nich może mieć własne stałe lub tymczasowe zamieszkanie."

Kan. 106.

„Stałe lub tymczasowe zamieszkanie traci się przez odejście z miejsca połączone z zamiarem niepowracania, z zachowaniem przepisu Kan. 105."

Kan. 107.

„§ 1. Zarówno przez zamieszkanie stałe jak i tymczasowe, każdy uzyskuje własnego proboszcza oraz ordynariusza.

§ 2. Własnym proboszczem lub ordynariuszem tułacza jest proboszcz lub ordynariusz jego aktualnego pobytu.

§ 3. Proboszczem własnym tego, kto posiada tylko stałe lub tymczasowe zamieszkanie diecezjalne, jest proboszcz miejsca aktualnego pobytu."

W celu określenia miejsca stałego lub czasowego pobytu dla potrzeb procesu należy przedłożyć stosowny dokument potwierdzający miejsce zamieszkania w oparciu o przepisy prawa administracyjnego. Może to być dowolny dokument, urzędowo poświadczony zarówno kościelny jak i państwowy (Dowód osobisty, zaświadczenie od proboszcza parafii miejsca zamieszkania).

Art. 11 Dc

„§1W celu kanonicznego stwierdzenia miejsca stałego zamieszkania stron, a tym bardziej zamieszkania, o których w kan. 102-107, w przypadku wątpliwości nie wystarcza sama deklaracja stron, lecz należy wymagać odpowiednich dokumentów kościelnych lub świeckich, a w sytuacji ich braku, innych dowodów.

§2 Ilekroć ktoś utrzymuje, że tymczasowe zamieszkanie zostało nabyte przez pobyt na terytorium jakiejś parafii lub diecezji, związany z zamiarem pozostania tam przynajmniej przez trzy miesiące, należy dokładnie zbadać, czy przepisy kan. 102§2 zostały rzeczywiście zachowane.

§3 Małżonkowi, który z jakiegoś powodu nie mieszka razem ze współmałżonkiem na stałe lub na czas nieokreślony, nie należy przypisywać zamieszkania tego współmałżonka (por, kan 104)."

Zmiana miejsca zamieszkania pozwanego, jeśli z uwagi na niego została wybrana właściwość sądu nie wpływa na zmianę właściwości sądu. Sąd pozostaje właściwym do końca trwania postępowania sądowego.

Art. 12 Dc

„Zmiana stałego lub tymczasowego zamieszkania małżonków w czasie trwania sprawy w żaden sposób nie pozbawia sądu właściwości ani jej nie zawiesza (por. kan 1512 i n, 2, 5)."

Kan.1512 Kpk

„(...)

2 sprawa zaczyna należeć do tego sędziego lub trybunału, skądinąd właściwego, wobec którego skarga została złożona;"

(...)